Strefa Siatkówki – Mocny Serwis
Strona Główna > Aktualności > historia siatkówki > Historia siatkówki: Przepisy gry z 1928 roku – cz. I

Historia siatkówki: Przepisy gry z 1928 roku – cz. I

O tym, że siatkówka przedwojenna znacznie się różniła od dzisiejszej, wiedzą właściwie wszyscy. Co dokładnie było inne? O tym można przeczytać w pierwszej części oryginalnych przepisów gry z roku 1928, którą prezentujemy poniżej.

SIATKÓWKA (dłoniówka)

I. Boisko i przybory.



Boisko równe, prostokątne, o wymiarach 10×16 m dla chłopców a 8×16 m dla dziewcząt, podzielone linją poprzeczną na dwie połowy.

Na końcach tej linji wbija się słupki a pomiędzy niemi rozpina pionowo siatkę. Siatkę o szerokości 1 m umocowuje się na słupkach za cztery rogi i silnie napina. Górna jej krawędź przebiega w środku boiska na wysokości 2.50 m ponad ziemią (dla dziewcząt 2.20 m).

Wszelkie linje znaczy się wyraźnie wapnem na szerokość 5 cm.

Teren wokół boiska musi być wolny od wszelkich przeszkód na przestrzeni 2 m.

Piłka okrągła, gumowa, pokryta nietwardą, gładką skórą, ma w obwodzie około 65 cm a waży około 250 gr.

II. Czas gry i ustawienie drużyn.

Gra trwa 2×10 minut z przerwą 5 minutową w połowie gry. Przed grą ciągnie się losy: kto dobry los wyciągnął, ten wybiera albo boisko albo pierwsze nadanie piłki. Po przerwie następuje zmiana boisk, przyczem nadaje piłkę drużyna, która gry nie rozpoczynała.

O ile w ciągu przepisanego czasu gry nie nastąpiło rozstrzygnięcie, grę przedłuża się o dalsze 5 min., przyczem nadaje piłkę ta partja, która ją ostatnio posiadała.

Drużyna składa się z 8 graczy i jednego zastępcy. Gracze mają naszyte numery od 1-8 i ustawiają się na boisku w trzech szeregach, podług tych numerów, jak przedstawia rysunek.

101.png

Nadający (Nr 1) staje na tylnej granicy boiska, na jeden krok od prawego rogu.

Podane ustawienie nie jest bezwzględnie obowiązujące, np. w drugim szeregu może stać dwóch graczy a w trzecim trzech, podobnie może się gracz posunąć wprzód lub w tył – w każdym razie kolejność numerów musi być zachowana.

III. Przebieg gry.

Jeden z graczy nadaje piłkę, t.j. przez podbicie dłonią przerzuca ją ponad siatką na boisko przeciwników. Ci odbijają ją z powrotem w sposób dozwolony it. d. – odbijana piłka przelatuje ponad siatką tam i z powrotem tak długo, aż po niezręcznem odbiciu padnie na ziemię lub jeden z graczy popełni inny błąd określony prawidłami.

Zależnie od tego, która strona błąd popełniła, albo się liczy 1 punkt na korzyść partji przeciwnej, albo dana partja traci piłkę.

Zdobycie większej liczby punktów stanowi zwycięstwo.

IV. Prawidła

Nadawanie piłki.

1. Piłkę nadają gracze kolejno, według numerów, zawsze z miejsca nadawania t.j. z tylnej granicy boiska, na jeden krok od prawego rogu.

Nadaje się na gwizd sędziego. W razie zwlekania z nadaniem, piłkę oddaje sędzia partji przeciwnej.

Jeżeli piłkę nadał gracz, na którego nie przypadało z kolei nadawanie, drużyna również traci piłkę, oddając ją przeciwnikom (ewent. punkt się unieważnia).

2. Prawidłowe nadanie polega na podrzuceniu piłki lekko do góry i podbicie jej dłonią (z dołu lub z ponad głowy), ponad siatkę na boisko przeciwników.

3. Nadawanie jest złe, jeżeli:

a) piłka nie doleci do siatki lub przeleci pod nią;

b) uderzy w siatkę lub trąci ją w locie;

c) przed przelotem dotknie jej gracz własnej drużyny;

d) nie dotknięta przez przeciwników padnie na ziemię poza granicami ich boiska (linje graniczne zalicza się do boiska);

e) nadano piłkę nie z przepisanego miejsca nadawania;

f) piłkę nadano w sposób nieprawidłowy (p. 2).

4. Po złem nadaniu jak i po każdym błędzie, popełnionym przez drużynę nadającą następuje oprócz utraty piłki także „zmiana miejsc” w drużynie nadającej. Gracze przesuwają się mianowicie o jedno miejsce, każdy na miejsce sąsiada o niższym numerze, a nadający (Nr 1) idzie na lewe skrzydło pierwszego szeregu (gdzie na początku gry stał Nr 8).

5. Ten sam gracz nadaje piłkę tak długo, dopóki jego partja piłki nie utraci.

Odbijanie piłki.

6. Piłkę wolno odbijać jedną lub obu rękami, z dołu lub z ponad głowy, lecz tylko otwartą dłonią i tylko z powietrza.

Odbijanie ma na celu przerzucenie piłki na przeciwne boisko ponad siatką. Jeżeli piłka trąci przytem siatkę, odbicie jest ważne.

7. Temu samemu graczowi nie wolno podbić piłki 2 razy bezpośrednio po sobie, z wyjątkiem, jeżeli dwóch przeciwników uderzyło piłkę równocześnie ponad siatką (w tym wypadku ma prawo każdy z nich jeszcze raz podbić piłkę).

Podbicie piłki obu dłoniami musi być równoczesne; jeżeli nastąpiło jedną dłonią a potem drugą, liczy się za dwukrotne podbicie tego samego gracza.

8. Chwytanie, rzucanie piłki lub utrzymywanie jej choćby na chwilę na dłoni i odrzucenie jej pchnięciem jest niedozwolone. Podobnie nie wolno podbijać piłki głową, pięścią, nadgarstkiem, krawędzią dłoni it. p. a zatem żadną częścią ciała poza otwartą dłonią.

9. W czasie gry nie wolno graczowi dotknąć siatki jakąkolwiek częścią ciała.

Dotknięcie siatki przez dwóch przeciwników równocześnie (nb. w czasie bicia piłki) unieważnia bicie t.j. piłkę nadaje się powtórnie.

Nie wolno również sięgać ręką ponad siatkę przeciwnika t.j. poza płaszczyznę pionową siatki.

Taka samo nie wolno w czasie gry wkraczać na pole przeciwnika a więc nastąpić na linję środkową, odgraniczającą boiska.

10. Piłki nie musi się odbić na przeciwne boisko, pierwszym uderzeniem, można podbijać i kilkakrotnie (piłka może nawet przytem uderzyć w siatkę) lecz po 3-krotnem dorzucaniu piłki, musi za czwartem podbiciem przelecieć ponad siatką na boisko przeciwne.

11. Odbijanie trwa tak długo, aż zostanie błąd popełniony t.j. – albo piłka nie zostanie ponad siatkę odbita i dotknie ziemi w ramach boiska lub poza niem – albo po przerzuceniu ponad siatkę padnie poza granicami przeciwnego boiska – albo ktoś odbije piłkę w sposób nie dozwolony lub naruszy jedno z podanych prawideł.

W czasie odbijania wolno przekraczać granice boiska i stamtąd skierować piłkę czy to na własne pole, czy też ponad siatkę na pole przeciwników.

12. Jeżeli piłka w czasie gry uderzy w słupek, grę się przerywa a piłkę nadaje powtórnie gracz, który ją poprzednio nadawał.

Liczenie punktów

13. Punkty może zdobywać tylko ta drużyna, która prowadzi grę t.j. która piłkę nadaje.

Zdobywa mianowicie jeden punkt wówczas, gdy przeciwna drużyna popełni błąd, określony p. 7-12.

14. Drużyna przyjmująca nadaną piłkę nie zdobywa punktów, może jedynie zdobyć samą piłkę, ażeby ją z kolei nadawać.

Zdobywa mianowicie piłkę wówczas, gdy drużyna nadająca popełni błąd w nadawaniu (p. 1-3) lub w odbijaniu (p, 7-12).

część druga już w środę

źródło: „Palant, koszykówka, siatkówka, kwadrant…” Kuratorjum Okręgu Szkolnego Krakowskiego, Kraków 1928 – pisownia oryginalna

źródło: inf. własna

nadesłał:

Więcej artykułów z kategorii :
historia siatkówki

Więcej artykułów z dnia :
2006-05-01

Jeśli zauważyłeś błąd w tekście zgłoś go naszej redakcji:

Copyrights 2015-2020 Strefa Siatkówki All rights reserved