Strefa Siatkówki – Mocny Serwis
Strona Główna > Aktualności > PlusLiga > Zawodnicy PGE Skry Bełchatów w sezonie 2008/2009

Zawodnicy PGE Skry Bełchatów w sezonie 2008/2009

x - [stare] Skra Bełchatów
fot. archiwum

W sezonie 2008/2009 "galaktyczna" szóstka bełchatowskiej Skry uzupełniona była o niezwykle mocną i długą ławkę rezerwowych. Reprezentanci Polski oraz innych krajów stanowili o sile mistrzów Polski. Nie było więc innej możliwości jak piąte z rzędu mistrzostwo Polski.

1. Maciej Dobrowolski

ur. 19.03.1977r
wzrost: 190 cm
zasięg w ataku: 325 cm
zasięg w bloku: 307 cm

Po przybyciu do Bełchatowa Miguela Falaski drugi rozgrywający Skry. Nieczęsto można było go widywać w pierwszym składzie drużyny. Zazwyczaj wchodził z ławki na zagrywkę. Jego niepozorne serwy niejednokrotnie sprawiały przeciwnikom nie lada problemy. Wszystkim kibicom z pewnością najmocniej zapadło w pamięci rewanżowe spotkanie z Dynamem Moskwa, w którym Maciej wchodząc z ławki na boisko poprowadził swoją drużynę do wygranej, spisując się świetnie nie tylko na rozegraniu i w polu zagrywki. Tego dnia drugiemu rozgrywającemu Skry szło równie dobrze w obronie, jak i w … ataku.



 

2. Mariusz Wlazły

ur. 4.08.1983

wzrost: 194 cm

zasięg w ataku: 362 cm

zasięg w bloku: 330 cm

 

Tego zawodnika nikomu w naszym kraju przedstawiać nie trzeba. Wszyscy znają jego zalety. Czujny w bloku nie raz i nie dwa zaskakiwał rywali i zatrzymywał ich ataki w pojedynkę. Cały atak bełchatowian opiera się na Mariuszu. Choć miał w czasie tego sezonu momenty słabszej gry, wtedy gdy był najbardziej potrzebny nie zawodził. Swoje silne uderzenie wykorzystywał zarówno w ataku, jak i w polu zagrywki. Nadal w środowisku krąży anegdota, że kto ma Mariusza w drużynie, ten ma mistrzostwo Polski.

 

3. Piotr Gacek

ur. 16.09.1978

wzrost: 185 cm

zasięg w ataku: 325 cm

zasięg w bloku: 304 cm

 

To był pierwszy sezon Piotra w drużynie mistrzów Polski. Skuteczny w obronie, jak i w przyjęciu. Jest obecnie obok Ignaczaka najlepszym polskim libero. Cały sezon grał na równym dobrym poziomie. Choć, jak każdemu zdarzały mu się błędy, niedługo później nadrabiał je świetnym przyjęciem, bądź spektakularną obroną w polu.

 

4. Daniel Pliński

ur. 10.12.1978

wzrost: 205 cm

zasięg w ataku: 350 cm

zasięg w bloku: 330 cm

 

Obecnie jeden z najlepszych polskich środkowych, który od dłuższego czasu utrzymuje świetną stabilną formę. Był w tym sezonie pewniakiem w składzie Daniela Castellaniego. Zawodnik o świetnym wyczuciu w bloku, niejednokrotnie przesądzał o wyniku spotkania właśnie tym elementem. Jego dużym atutem jest również atak, a i w tym sezonie dużą poprawę można było dostrzec w zagrywkach tego zawodnika. W tym elemencie również punktował nieraz.

 

5. Janne Heikkinen

ur. 11.04.1976

wzrost: 204 cm

zasięg w ataku: 360 cm

zasięg w bloku: 330 cm

 

Tego sezonu reprezentant Finlandii nie może zaliczyć do udanych. Uraz z początku sezonu odbił się na jego formie. Często przegrywał wtedy o miejsce w meczowej dwunastce z Wnukiem. Nie można było go ujrzeć na boisku zbyt wiele razy. Uraz, którego nabawił się w trakcie sezonu, już na stałe wyłączył go poza skład meczowy. Po tym sezonie opuścił szeregi mistrzów Polski.

 

6. Dawid Murek

ur. 24.07.1977

wzrost: 196 cm

zasięg w ataku: 335 cm

zasięg w bloku: 315 cm

 

Mocny punkt bełchatowskiej Skry. Bardzo dobre przyjęcie, skuteczny atak oraz ciekawa i skuteczna zagrywka to tylko niektóre z walorów tego zawodnika. Doświadczenie jakie wyniósł nie tylko z polskich, ale i z zagranicznych boisk w ważnych momentach procentowało, zwłaszcza w ostatniej części sezonu. Choć, momentami zmęczenie dawało się we znaki, Dawid spokojnie mógł liczyć na wsparcie swoich kolegów, którzy mogli go zastąpić.

 

7. Bartosz Kurek

ur. 29.08.1988

wzrost: 205 cm

zasięg w ataku: 352 cm

zasięg w bloku: 325 cm

 

Choć wielu przed sezonem skazywało Bartosza na sezon spędzony na ławce, losy potoczyły się dość pomyślnie dla tego młodego zawodnika. W czasie, gdy urazu nabawił się Antiga, Kurek wyśmienicie go zastąpił. Jego świetna gra nagradzana była indywidualną nagrodą dla MVP spotkania. Choć o możliwość grania musiał walczyć z takimi nazwiskami jak Antiga, Murek, czy Bąkiewicz trener Castellani potrafił zaufać młodemu siatkarzowi i czasami mogliśmy widywać go na boisku w składzie mistrzów Polski, wtedy gdy jego kolegom akurat "nie szło".

 

8. Jakub Jarosz

ur. 10.02.1987

wzrost: 196 cm

zasięg w ataku: 350 cm

zasięg w bloku: 320 cm

 

Zmiennik Mariusza Wlazłego zazwyczaj nie ma wielu możliwości do gry. Tak było też w przypadku Jarosza, choć młody atakujący dostawał oczywiście szanse do gry. Choć, jak sam przyznawał na początku sezonu, do Bełchatowa przeniósł się by uczyć się od najlepszych. Gdy pojawiał się na boisku – nie zawodził. Również wtedy, gdy czasami zmieniał Wlazłego w końcówkach setów w Lidze Mistrzów. Nie dawał poznać po sobie nerwów, nie "podpalał się" w ataku. Grał mądrze i rozważnie.

 

9. Paweł Maciejewicz

ur. 29.01.1980

wzrost: 198 cm

zasięg w ataku: 340 cm

zasięg w bloku: 320 cm

 

Najstarszy stażem w Skrze zawodnik nie miał szans w tych rozgrywkach na pokazanie swoich umiejętności. Gdy jeszcze w ubiegłym sezonie mogliśmy Pawła zobaczyć w szeregach mistrzów Polski na boisku, w tym niestety, ani razu nie pojawił się w polu gry. Wszystko przez uraz i zabieg jakiemu poddał się na początku sezonu. Po rehabilitacji nie znalazł on już uznania w oczach trenera. Czasami wspomagał drugoligową ekipę Skry. Po zupełnie straconym sezonie Paweł opuści Skrę po prawie 8 latach gry w Bełchatowie.

 

10. Miguel Falasca

ur. 29.04.1973

wzrost: 194 cm

zasięg w ataku: 345 cm

zasięg w bloku: 323 cm

 

Jedna z gwiazd bełchatowskiego zespołu. Reprezentant Hiszpanii, mistrz Europy. Choć na początku sezonu zarzucano Hiszpanowi brak zgrania z drużyną z meczu na mecz ten udowadniał swoje wartości. Jego mądre, taktyczne rozegranie pomagało atakującym zdobywać punkty. Sam niejednokrotnie brał sprawy w swoje ręce i kiedy drużynie nie szło, kiwał bądź atakował z drugiej piłki, by poderwać zespół do walki. Był mocnym punktem w zagrywce Skry, często pomagał swoim kolegom w bloku. By przeciwstawić się wszelkim krytykom pod swoim kontem potrafił zagrać tak dobrze, by sięgnąć po nagrodę MVP spotkania.

 

11. Stephane Antiga

ur. 3.02.1976

wzrost: 200 cm

zasięg w ataku: 345 cm

zasięg w bloku: 320 cm

 

Reprezentant Francji to klasa sama w sobie. Podstawowy zawodnik mistrzów Polski. Nie schodził poniżej swojego i tak wysokiego poziomu przez cały sezon. Gdy trzeba było go zastąpić powód był zawsze jeden – uraz. Zawsze gdy drużynie nie szło potrafił uspokoić przyjęcie, skończyć ważny atak, bądź pociągnąć grę zagrywką. Był najskuteczniejszym zawodnikiem Skry, jeśli chodzi właśnie o ten element, a statuetek dla najlepszego zawodnika konkretnego meczu do Francji wywiezie bez liku.

 

14. Radosław Wnuk

ur. 25.09.1978

wzrost: 207 cm

zasięg w ataku: 347 cm

zasięg w bloku: 330 cm

 

Wnuk to po Pawle Maciejewiczu najstarszy stażem zawodnik Skry. Trener Castellani zawsze mógł na niego liczyć. Niezwykle opanowany i skuteczny środkowy. Gdy potrzebna była zmiana w najbardziej nerwowych momentach trenerzy nie bali się sięgać po niego. Świetne wyczucie bloku, niejednokrotnie pozwalało mu punktować tym elementem. Z kolei jego banalnie łatwa i lekka zagrywka dość niespodziewanie potrafiła narobić wielkiego zamieszania w przyjęciu rywali.

 

17. Marcin Możdżonek

ur. 9.02.1985

wzrost: 211 cm

zasięg w ataku: 355 cm

zasięg w bloku: 338 cm

 

Bełchatowski olbrzym do Skry przeszedł dość niespodziewanie i był ostatnim transferem mistrzów Polski w ubiegłym roku. Reprezentant naszego kraju od razu zadomowił się w drużynie i zyskał uznanie w oczach trenerów. Choć w ataku musi jeszcze popracować nad niektórymi elementami, w bloku nie ma na niego mocnych. Bo kto by rywalizował z siatkarzem o takim zasięgu? Nie raz i nie dwa wystarczyło by Marcin wspiął się na palce, a piłka po ataku rywala wracała w jego boisko. Bardzo dużej poprawie uległa zagrywka Marcina, który już od połowy sezonu nękał rywali czystymi wypracowanymi asami serwisowymi.

 

18. Michał Bąkiewicz

ur. 22.03.1981

wzrost: 197 cm

zasięg w ataku: 335 cm

zasięg w bloku: 328 cm

 

Niezwykle waleczny przyjmujący z reguły wchodził z ławki rezerwowych. Niejednokrotnie jednak mógł prezentować się w pierwszym składzie bełchatowian. Michał swoją determinacją i wolą walki często podrywał swoją drużynę do walki. Tak też było w Moskwie, gdzie Bąkiewicz wiódł prym w ekipie mistrzów Polski, i to dzięki niemu Skra przegrała tam dopiero w tie-breaku. Atuty Bąkiewicza wszyscy znają. Świetne przyjęcie, niewiarygodna obrona oraz skuteczna zagrywka znane są od dawna. Choć niewielką rysę na jego grze pozostawia nadal atak, ten sezon pokazał, że i w tym elemencie Michał robi duże postępy.

źródło: inf. własna

nadesłał:

Więcej artykułów z kategorii :
PlusLiga

Tagi przypisane do artykułu:

Więcej artykułów z dnia :
2009-05-16

Jeśli zauważyłeś błąd w tekście zgłoś go naszej redakcji:

Copyrights 2015-2016 Strefa Siatkówki All rights reserved